Wilgoć, związki chemiczne i niska temperatura – jak dobrać ogrzewanie pomieszczeń oczyszczalni?

Pomieszczenia oczyszczalni łączą wysoką wilgotność, agresywne gazy i duże straty ciepła przez wentylację. Zimą chłodne przegrody sprzyjają kondensacji, a mróz zagraża rurom, armaturze oraz aparaturze kontrolno-pomiarowej. Ogrzewanie musi więc utrzymywać wymaganą temperaturę i zachować odporność na warunki panujące w obiekcie. Moc grzejnika stanowi tylko jeden z parametrów wyboru.

Siarkowodór wpływa na bezpieczeństwo i trwałość urządzeń

Siarkowodór powstaje podczas beztlenowego rozkładu substancji organicznych. Jest toksyczny, palny i cięższy od powietrza, dlatego może gromadzić się przy posadzce, w kanałach, studzienkach oraz słabo wentylowanych wnętrzach. Zapach zgniłych jaj nie daje pewnego ostrzeżenia. Przy wyższym stężeniu człowiek szybko traci zdolność jego wyczuwania.

Grzejnik nie zastąpi wentylacji, detekcji gazów ani procedur wejścia do przestrzeni zamkniętych. Nie należy ograniczać wymiany powietrza wyłącznie po to, aby zmniejszyć zużycie energii. Instalacja grzewcza musi pokrywać straty wynikające z wymaganej wentylacji i utrzymywać temperaturę bez zakłócania systemów bezpieczeństwa.

Moc należy obliczyć dla konkretnego pomieszczenia

Dobór urządzenia na podstawie samej powierzchni może prowadzić do niedogrzania obiektu albo częstego włączania zbyt mocnego grzejnika. Obliczenia powinny uwzględniać:

• kubaturę i izolacyjność przegród;
• projektową temperaturę zewnętrzną;
• minimalną temperaturę wymaganą przez instalację technologiczną;
• straty ciepła związane z wentylacją i otwieraniem drzwi;
• lokalne wychłodzenie przy rurach, bramach i ścianach zewnętrznych;
• częstotliwość mycia pomieszczenia oraz obecność mokrych powierzchni.

W niektórych wnętrzach wystarczy ochrona przed zamarzaniem. Pomieszczenie operatora, rozdzielnia lub miejsce obsługi urządzeń może wymagać wyższej temperatury. Wydzielenie stref grzejnych ogranicza niepotrzebne ogrzewanie całego budynku.

Stopień IP nie określa odporności chemicznej

W wilgotnych pomieszczeniach oczyszczalni grzejniki ze stali nierdzewnej RRH w klasie IP66 chronią wnętrze urządzenia przed pyłem i silnymi strumieniami wody. Taka konstrukcja pasuje między innymi do przepompowni, pomieszczeń technicznych oraz stacji uzdatniania wody.

Klasa IP opisuje szczelność obudowy, lecz nie określa odporności stopu na związki chemiczne. Przy silnie agresywnej atmosferze, trwałym kontakcie z kwaśnym kondensatem, zasadami lub środkami myjącymi należy rozważyć modele RRH V4A ze stali kwasoodpornej 1.4571. W przypadku pomieszczeń klasyfikowanych jako zagrożone wybuchem należy zastosować grzejniki ERB D-8505 ze stali AISI 316. O wyborze powinny decydować stężenie zanieczyszczeń, czas ekspozycji i skład chemiczny osadu mającego kontakt z grzejnikiem.

Strefa Ex wymaga osobnej oceny

Obecność siarkowodoru nie oznacza automatycznie, że każde pomieszczenie oczyszczalni należy do strefy zagrożonej wybuchem. Rozstrzyga o tym ocena ryzyka oraz klasyfikacja stref. Jeżeli dokumentacja kwalifikuje wnętrze jako strefę Ex, projektant musi wybrać grzejnik, termostat i osprzęt z odpowiednim dopuszczeniem przeciwwybuchowym np. grzejniki ERB D-8505 ze stali AISI 316. Stal nierdzewna oraz stopień IP66 nie zastępują certyfikacji Ex.

Sterowanie ogranicza wahania temperatury

Termostat pozwala utrzymywać temperaturę zabezpieczającą instalację przed mrozem bez ciągłego poboru pełnej mocy. Wersje z regulacją temperatury ułatwiają dopasowanie pracy urządzenia do pory roku. W miejscach dostępnych dla obsługi można rozważyć grzejniki niskotemperaturowe RRH NO TR. Montaż powinien zapewniać swobodny przepływ powietrza, dostęp podczas czyszczenia oraz odpowiednią odległość od aparatury i przewodów.

Ogrzewanie dopasowane do warunków oczyszczalni

Wybór grzejnika powinien łączyć obliczenia cieplne, ocenę korozyjności i wymagania dotyczące bezpieczeństwa. Jeśli szukasz urządzeń przeznaczonych do wilgotnych lub agresywnych pomieszczeń przemysłowych, zapoznaj się z ofertą TOM-EL. Dostępne warianty RRH i ERB ułatwiają dopasowanie materiału obudowy, temperatury powierzchni i sposobu sterowania do warunków obiektu.