Kiedy sama izolacja na rurach nie wystarczy i trzeba zastosować kabel grzejny?

Izolacja cieplna spowalnia wychładzanie rurociągu, ale nie wytwarza ciepła. Jeśli mróz utrzymuje się przez wiele godzin, temperatura wody lub innego medium stopniowo zbliża się do temperatury otoczenia. Może wtedy dojść do zamarznięcia, zablokowania przepływu, rozsadzenia rury albo uszkodzenia zaworów. W takich warunkach potrzebne jest aktywne ogrzewanie instalacji.

Długotrwały mróz pokonuje warstwę izolacji

Każda izolacja przepuszcza pewną ilość ciepła. Tempo wychładzania zależy od jej rodzaju i grubości, średnicy rury, temperatury otoczenia oraz ruchu powietrza. Silny wiatr zwiększa straty, dlatego rurociągi prowadzone na zewnątrz wychładzają się szybciej niż instalacje wewnątrz budynku.

Ryzyko rośnie podczas postoju. Płynąca woda dostarcza do rurociągu pewną ilość energii, natomiast nieruchome medium szybko traci temperaturę. Dotyczy to między innymi instalacji używanych okresowo, przyłączy gospodarczych, rurociągów technologicznych, systemów pojenia, przepompowni oraz odcinków prowadzonych przez nieogrzewane hale.

Zawory i połączenia wychładzają się szybciej

Prosty odcinek rury można szczelnie osłonić izolacją. Trudniej zabezpieczyć zawory, kołnierze, filtry, pompy i rozgałęzienia. W tych miejscach warstwa izolacyjna często ma przerwy albo mniejszą grubość. Metalowa armatura ma też większą powierzchnię oddawania ciepła, przez co może zamarznąć wcześniej niż sama rura.

Dobrze dobrany kabel grzejny do rur dostarcza ciepło na całej chronionej trasie. Można go poprowadzić także przy zaworach i innych częściach armatury. Przewód montuje się na rurze, a dopiero potem zakłada izolację cieplną. Kabel uzupełnia straty energii, natomiast izolacja zatrzymuje wytworzone ciepło.

Ogrzewanie rurociągów procesowych

Zamarzanie wody nie stanowi jedynego powodu stosowania kabli grzejnych. W przemyśle spadek temperatury może zwiększyć lepkość oleju, tłuszczu, farby, żywicy lub innego medium. Skutkiem bywa wolniejszy przepływ, większe obciążenie pompy, niedokładne dozowanie albo zatrzymanie procesu.

System grzejny może utrzymywać temperaturę wymaganą podczas transportu i magazynowania substancji. Takiej funkcji nie spełni sama izolacja, ponieważ może ona jedynie ograniczać tempo stygnięcia. Jeśli proces trwa długo lub instalacja okresowo pozostaje bez przepływu, trzeba stale uzupełniać straty ciepła.

Jak działa kabel samoregulujący?

Samoregulujący kabel grzejny zmienia moc zależnie od temperatury rury. Gdy powierzchnia się ochładza, przewód oddaje więcej ciepła. Wraz ze wzrostem temperatury jego moc maleje. Poszczególne fragmenty reagują niezależnie, dzięki czemu przewód mocniej ogrzewa zimniejsze miejsca.

TOM-EL oferuje kable samoregulujące do rur metalowych i wykonanych z tworzyw sztucznych, zbiorników oraz instalacji technologicznych. Dostępne są modele o różnych mocach i zakresach temperatur, a także wersje Ex przeznaczone do stref zagrożonych wybuchem. System można uzupełnić o regulator i czujnik, które sterują ogrzewaniem zgodnie z ustawioną temperaturą.

Dobór mocy wymaga obliczenia strat ciepła

Moc kabla trzeba dopasować do średnicy rury, najniższej temperatury otoczenia, wymaganej temperatury medium oraz parametrów izolacji. Znaczenie mają też długość trasy, liczba zaworów, miejsce montażu i rodzaj materiału. Zbyt słaby przewód nie ochroni instalacji podczas mrozu, natomiast przewymiarowany system niepotrzebnie zwiększy pobór energii.

W TOM-EL pomagamy dobrać kabel, sterowanie i akcesoria montażowe do warunków pracy rurociągu. Zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą oraz przekazania podstawowych danych instalacji. Na ich podstawie dobierzemy rozwiązanie, które ochroni rury przed zamarzaniem lub utrzyma wymaganą temperaturę procesu.